deneme

KELİMELER ÜZERİNE

“Kavga, insanla kelime arasında artık.” diyor Cemil Meriç, Bu Ülke’de. Hayatımızın her aşamasında, günümüzün her anında yanımızdaki bu arkadaşlarımızla mı kavga ediyoruz? Okuduklarımızdan yazdıklarımıza, gördüklerimizden duyduklarımıza her yanımızdaki kelimelerle…

Sözlerimin başında alıntısını yaptığım bu veciz sözü tam anlamıyla açıklayabilecek bir yazı yazabileceğimi sanmıyorum. Öyle bir amacım da yok zaten. Sadece bloguma da adını verdiğim kelimeler üzerine birkaç söz söylemek istiyorum.

Hiçbir zaman, hiçbir söz açıklamaya yetmiyor düşüncelerimizi. Hiçbir zaman tam anlamıyla anlatamıyoruz derdimizi. Ardından bir “yani” geliyor. Anlaşılmaz kelimelerimizi başka kelimelerle tarif etmeye çalışıyoruz.

Bazense durum biraz daha farklı gelişiyor. Bu kez biz anlatıyoruz, gayet başarılı da oluyoruz. Kelimelerimizi gayet güzel seçiyoruz. Belki onlarla gayet de güzel anlaşıyoruz. (Kavga falan da etmiyoruz.) Ama bu kez de karşı taraf anlamıyor. Biz de onunla tartışmaya başlıyoruz bu kez. Belki de bu kez onunla kavga ediyoruz.

Ne kadar bilirsen bil; söylediklerin, karşındakinin anladığı kadardır.

Mevlana

Konuşmayı yaşımıza girmeden önce öğrenip de hiç uygulayamadığımızı anladığımızda onu sanat olarak görmeye başladık. Ve her türlü sanat gibi onu da küçük bir zümreye bıraktık. İyi konuşabilenlere hatipler dedik, sonra da tercüme edip konuşmacı yaptık. Öyle ya konuşmak onların işiydi artık. Çizmek ressamların, söylemek müzisyenlerin olduğu gibi.

Çok da kötü olmadı aslında. İyi konuşmacılar çıkardık, güzel hitaplar… Artık bizim de o kadar güzel konuşmamıza gerek kalmamıştı. İstediğimiz gibi konuşabilir, istediğimiz türlü (anlamlı-anlamsız) kelimeler türetebilirdik. Öyle de yaptık.

Biz bozdukça anlamsızlaştı kelimeleriz. Ve biz daha fazla kavga eder olduk onlarla. Bir de yabancıları girdi aramıza. Kendimizin dahi tam olarak anlayamadığı kelimelerle anlatamadık, anlaşamadık.

Ne dersek diyelim, iş dönüp dolaşıp aynı noktaya geliyor. Ve biz de aynı sözü tekrarlamaya devam ediyoruz:

Kavga, insanla kader arasında değil artık, insanla kelime arasında.

Cemil Meriç, Bu Ülke

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s